नमस्तेवाद मुर्दावाद!
देवेन्द्र गौतम वसन्तपुर दरबार क्षेत्र घुम्न/मेला भर्न जानुभएको छ भने कुमारी घरको छेवैबाट (पश्चिमतर्फ) भाग्यरेखासदृश मसिनो एउटा बाटोमा पनि आफ्ना पाइलाका डोबहरू छाड्ने कष्ट गर्नुभएको छ कि? गर्नुभएको छ भने आशा गरौँ, त्यस पुरातात्त्विक महत्वको क्षेत्रमा २-४ पैसा खर्च गरेर यहाँहरूले पनि नेपालको ‘भर्भराउँदो‘ पर्यटन उद्योगमा गच्छे अनुसारको योगदान गर्नुभएकै होला। ‘आफू त महादेव उत्ताना पर, कल्लाई दिनन वर’ को अवस्था छ भने भो कुरा नगरम् । जे होस्, त्यस बाटाको छेवैमा पत्रिका पसल, चिया पसल आदि छन्, छेवैमा दशैँका बेला दशावतार नृत्य मंचन गरिने एउटा डबली पनि छ । त्यही मन्दिरको पश्चिम दिशामा घुँडा धसेको, हात जोडेको, गुल्मीतिरको लवजमा भख्खरै बोल्लाजस्तो एउटा पखेटायुक्त ढुङ्गाको मूर्ति देख्न सक्नुहुन्छ । तेलकासा खेल्ने उमेरदेखि नै अकिञ्चनले पनि उक्त मूर्ति एकदम मूर्तिवत भइ कसैलाई पर्खिरहेको देखेको छ। यस्ता कति पुस्ताहरूले उक्त मूर्तिलाई सोही अवस्थामा देखेका होलान्। ती दिव्य, बोलूँबोलूँ लाग्ने प्राणी वैनतेय गरूड हुन्। हाम्रा धर्मग्रन्थहरूका अनुसार गरूड यस जगतका पालनकर्ता भगवान विष्णुका सवारी साधन अर...
