आखिर नमस्ते खाएर कसलाई पुगेको छ र?
देवेन्द्र गौतम वसन्तपुर दरबार क्षेत्र घुम्न/मेला भर्न जानुभएको छ भने कुमारी घरको छेवैबाट (पश्चिमतर्फ) भाग्यरेखासदृश मसिनो एउटा बाटोमा पनि आफ्ना पाइलाका डोबहरू छाड्ने कष्ट गर्नुभएको छ कि? गर्नुभएको छ भने आशा गरौँ, त्यस पुरातात्त्विक महत्वको क्षेत्रमा २-४ पैसा खर्च गरेर यहाँहरूले पनि नेपालको ‘भर्भराउँदो‘ पर्यटन उद्योगमा गच्छे अनुसारको योगदान गर्नुभएकै होला। ‘आफू त महादेव उत्ताना पर, कल्लाई दिनन वर’ को अवस्था छ भने भो कुरा नगरम् । जति नमस्ते खाए पनि अघाउन्नन् सत्ता र शक्तिमा रहेकाहरू । आखिर नमस्ते खाएर कसलाई पुगेको छ र? जे होस्, त्यस बाटाको छेवैमा पत्रिका पसल, चिया पसल आदि छन्, छेवैमा दशैँका बेला दशावतार नृत्य मंचन गरिने एउटा डबली पनि छ । त्यही मन्दिरको पश्चिम दिशामा घुँडा धसेको, हात जोडेको, गुल्मीतिरको लवजमा भख्खरै बोल्लाजस्तो एउटा पखेटायुक्त ढुङ्गाको मूर्ति देख्न सक्नुहुन्छ । तेलकासा खेल्ने उमेरदेखि नै अकिञ्चनले पनि उक्त मूर्ति एकदम मूर्तिवत भइ कसैलाई पर्खिरहेको देखेको छ। यस्ता कति पुस्ताहरूले उक्त मूर्तिलाई सोही अवस्थामा देखेका होलान्। ती दिव्य, बोलूँबोलूँ लाग्ने प्राणी वै...
